به نام آنکه جان را فکرت آموخت!  این سطور به منظور اطلاع رسانی درست دربارۀ نحوۀ انعکاس اخبار و مطالب توسط رسانه ها در شرایط نامساعد نگاشته می شوند، تا نشان دهیم که نمی توان در برابر هرگونه مطلب و اطلاع منتشر شدۀ منتسب به دکتر شریعتی یا ما، بی تفاوت ماند :   1- روزنامه "شرق" در ویژه نامۀ خود، به مناسبت سی و چهارمین سالگرد دکتر علی شریعتی، دو متن از  میزگرد  «شریعتی و علوم انسانی»، که در تاریخ بیست و پنچم خرداد هزار و سیصد و نود ( 25/3/1390) در محل «بنیاد فرهنگی دکتر علی شریعتی» برگزار شده بود، را بی ذکرِ منبع و خبر، مکان و زمانِ میزگرد به صورت «یادداشت» منشر نموده است. از آنجا که نحوۀ انتشار این گزیده ها خلاف امانت و وثوق در انعکاسِ مطالب و رعایتِ حقوقِ معنویِ مؤلفین و شخصیتهای حقیقی و حقوقی می باشد، و مهمتر آنکه خانواده شریعتی پیشتر طی یک اطلاعیه اعلام کرده بودند که امسال مراسم یاد بود دکتر علی شریعتی در سکوت برگزار خواهد شد و از هر گونه حضور مطبوعاتی و شرکت در جلسات پیرامونی معذور خواهند بود،  لذا نشر این یادداشت ها شبهۀ خلفِ وعده از سوی ما را به خوانندگان و سایر همکاران مطبوعاتی القاء می کند. همچنین در  عنوان یک مصاحبه قبلی تحت عنوان « تنها راه اصلاح گری است!» صفات «عمیق و انقلابی» از تیتر حذف شده بود که موجب سوء برداشت می شد. از اینرو ، خواهشمندیم این توضیح را برای رفع سوءتفاهم در همان صفحات درج بفرمائید.   2- اخیرا  سایت  « خبر آن لاین » ، بمناسبت فرارسیدن سی و چهارمین سالگرد دکتر علی شریعتی ، اقدام به درج مصاحبه ای با اینجانب کرده است. این مصاحبه که در آستانه سال جاری در باز دید از خانه موره دکتر شریعتی در تهران انجام شد و قرار بود بمناسبت نوروز در پرونده ای حاوی مصاحبه هایی با شخصیتهای فرهنگی و ملی منتشر شود، ربطی به سالگرد دکتر نداشت و انتشار آن در این زمان ، بویژه بدون اطلاع و بازبینی اینجانب پیش از انتشار ، خلاف عرف و توافق قبلی بوده است، لذا استدعا دارم که این توضیح را در همان محل مصاحبه درج فرمایید. با توجه به اینکه خانواده شریعتی اخیرا طی اطلاعیه ای اعلام کرده بودند که مراسم یاد بود دکتر علی شریعتی امسال در سکوت بر گزار خواهد شد و از هر گونه حضور مطبوعاتی و شرکت در جلسات رسمی و پیرامونی معذور خواهند بود، نشر این  «مصاحبه» شبهۀ خلف وعده را از سوی خانواده شریعتی به خوانندگان (و سایر همکاران مطبوعاتی) القاء می کند. همچنین متن این "مصاحبه" پیش از انتشار آن در سه ماه بعد برای تأیید به من ارسال نشده است و لذا در صورت فعلی ناقص و تصدیق نشده تلقی می شود.   در مقدمه آقای محمدرضا اسدزاده فرموده اند : «جبهه ای از مذهبی های اصولگرای ضد شریعتی دهه اول انقلاب هم وقتی به دهه هفتاد رسیدند، ناگهان مدافع شریعتی شدند.. کم کم شریعتی وارد تلویزیون شد.. ممنوعیت کتاب هایش برداشته شد و کتابهایش آرام آرام وارد کتابخانه های مدارس و مساجد شدند. خانه اش، خانه موزه شد. سالگردش مورد اعتنای نگاه رسمی قرار گرفت تا آنکه در دهه 80 ، از دل همین روند، جریان چپ جدید مدعی اصول گرایی متولد شد و بر کرسی های دولت نهم و دهم نشست که در لایه های زیرین و رویین حرف هایش شریعتی موج می زد. از عدالت گرایی و مهدویت گرفته تا مخالفت با روحانیت و...  "احسان شریعتی" ... در آغاز همین دوره بود که به ایران آمد... از "امت و امامت" شریعتی گفتیم که تئوریزه کردن نظریه ولایت فقیه بود .»   تقریبا تمام اطلاعات فوق تک به تک و خط به خط خلاف واقع اند: اول، آن "اصولگرایان چپ جدید" طرفدار دکتر چه کسانی و کجایند؟ که ما تا کنون ندیده و نشنیده ایم؛ دوم، ممنوعیت پنج جلد از آثار دکتر در زمان اصلاحات برداشته شد و در همان زمان هم خانه برای موزه خریده شد و در دوره های پس از آن تا کنون، به حالت نیمه تعطیل درآمده، کمترین فضا به غرفه آثار دکتر در نمایشگاه برغم بیشترین استقبال داده می شود و نه از مجوز مراسم بزرگداشت خبری است و نه در سالگرد اشاره ای به شریعتی ..؛ سوم، در دوره اخیر حتی یک جمله از شریعتی توسط دولتمردان جدید نقل نشده، بلکه اگر به رسانه های جناح موسوم به اصولگرا رجوع کنید به عکس، با موجی از تخطئه و تشکیک و اتهامات مستقیم و غیرمستقیم علیه شریعتی و پیروانش مواجه می شویم ؛ چهارم، بازگشت بنده به ایران کمترین ربطی به تحولات و توافق حاکمیت و جناح هایش نداشته و ما از آغاز انقلاب تا کنون موضعی مستقل و منتقد اصولی داشته و داریم، و بعنوان شهروند ایرانی حق داریم در کشور خود باشیم حتی در بدترین شرایط نامساعد؛ پنجم، "امت و امامت" شریعتی ربطی به تئوری "ولایت فقیه" ندارد. بنابراین، این تخیلاتِ "خسن و خسین دختران معاویه" گونه نمی توانند هیچ وجه و توجیهی داشته باشند.   3- اخیرا  روز نامه  « جام جم » ارگان صدا وسیمای جمهوری اسلامی  اقدام به درج « تکذیبیه » ای نموده است که از سوی وکیل اینجانب تهیه شده بود، در رابطه با اتهامات تکراری آقای «روحانی زیارتی » علیه دکتر علی شریعتی، زیر عنوان «مناظره مکتوب فرزند شریعتی» ! از آنجا که نه مناظره ای در کار بوده و نه چنین اتهاماتی در خورِ اعتناء و در آن سطح از اعتبار اند که نیازی حتی به تکذیب باشد،  «تکذیبیه» مذکور صرفا جنبۀ تذکرِ حقوقی داشته و انعکاس آن تحت این عنوان خلاف واقع و عّرف مطبوعاتی است . لذا استدعا داریم این « تکذیبیۀ » مجدد را نیز در همان صفحه درج نمایند.   4- نشریه "نسیم بیداری"، شماره 16، در ویژه نامه استاد مطهری، "گفت و گو با احسان شریعتی"، زیر عنوان «مقایسه شریعتی و مطهری، اشتباه محض است»، به دلیل کمبود وقت دوستان برای عودت دادن مصاحبه جهت بازبینی، تلخیصی توسط دوستان از گفتگوی با اینجانب انجام شده، لذا متن حاوی تعابیری است که از بنده نبوده است و گاه، بویژه در ویژه نامه دکتر شریعتی این نشریه در سال گذشته، شاهد اغلاط و اشتباهات تایپی بسیاری بودیم که ناشی از همین عدم بازبینی بود.   5- در مجموع، مشاهده می شود که دوستان اهل مطبوعات گاه بمناسبتی و پیرامونِ موضوع و در زمان و مکانِ مشخصی باصطلاح مصاحبه ای از اینجانب را در زمان و مکان و به مناسبت و موضوعِ دیگری مصرف می کنند! آن هم بدون عودت برای باز بینی و ویراستاری..، و بدون توجه به حقوقِ معنوی مؤلف و از این بدتر، با سانسور یا تحت عناوین و گزیده چینی های دلبخواه، ملهم از خطوطِ خاصِ فکری - سیاسی غالب یا مغلوب، که یکسره خلافِ عرف و اخلاقِ حرفه ای است. برای نمونه، می توان به انتشار دو مصاحبه در روزنامه "اعتماد" و مجله "یادآور" که در مورد اول با حذف بخشی از مصاحبه آنرا از بو و خاصیت انداخته بود، و در مورد دوم، با تیتر خاص آنرا مورد بهره برداری سایت های جناح حاکم ساخته بود، اشاره کرد (از سرِ "مهرورزی" های برخی از دوستان "مهرنامه" نسبت به دکتر شریعتی، در قالب "کامنت"های کم مایه و بی ربط بگذریم! همچنین در "مناظره سوسن شریعتی با دکتر صنعتی" حق ویراستاری نهایی مطلب خود را که برای ایشان رعایت شده بود برای خانم شریعتی مراعات نکرده بودند، در نتیجه گاه گفت با گو نمی خواند! که باعث قطع همکاری او با این مجله تا اطلاع ثانوی شد!).   6- در همینجا باید نسبت به همین اندازه از علاقه ای که همین چند نشریۀ باقی مانده (در بساط خیل جراید رنگارنگ و یکسره تهی از محتوای کیوسک ها) به اندیشه و نقش شریعتی نشان داده اند، صمیمانه قدردان بود و این نواقص را نباید متوجه دوستان شریف روزنامه نگاری دانست که از زندگی خود در مسیر آگاهی بخشی مایه می گذارند، بلکه بیشتر برمی گردد به محدودیت های مسئولان صفحات در فضای سیاسی کنونی. در هر حال تا آنجا که به ما مربوط می شود در این صورت، سکوت را گویاتر و شایسته تر می یابیم از پرحرفی های همراه با تحریف.   از اینرو، جهتِ اطلاعِ همه دوستانِ اهلِ مطبوعات و رسانه ها، بنوبۀ خود اعلام می دارم که بنده از این پس، از پذیرش هر گونه مصاحبه (..و یادداشت و ..)، با کلیۀ رسانه های داخل (و خارج) معذور خواهم بود، مگر در شرایط استثنائی، با توافق و تضمینِ اخلاقی-حقوقی قبلی، و با درج همزمان در سایت اینترنتی اینجانب، یا به نقل از این تنها منبع رسمی.    تهران، 29 خرداد 1390   احسان شریعتی